Przeskocz do treści

Atak niemiecki na Polskę, w której uczestniczyła Słowacja posiadał kilka haniebnych zagrań, zwłaszcza jedno, przez które zginął dowódca z batalionu Dukla jak i oficer, którzy podstępem zostali zwabieni do granicznego sztabu, po czym zostali oni uprowadzeni, w sposób brutalny i nieludzki przesłuchani i zastrzeleni. Podwładni sprzeciwiając się decyzji wydanej przez swych zwierzchników wykonali akt zemsty podpalając obiekt słowackiej strażnicy. Początkowo ten haniebny czyn zostawał w tajemnicy, ciało zamordowanego pułkownika wróg oddał dopiero 5 września. Takie niecne zachowanie ze strony naszych sąsiadów wywołało falę protestów i agresji. Niestety znaczna przewaga nieprzyjaciela uniemożliwiała podjęcie jakichkolwiek działań by temu zapobiec.

Najazd niemiecko słowacki na Polskę skończył się niestety klęską naszej armii. Przewaga wroga była zbyt duża i zbyt silna. Po zakończeniu walk na znak zwycięstwa została zorganizowana huczna dziesięciotysięczna parada, 5 października niedaleko Popradu przy udziale wielu ważnych niemieckich gości odbyło się wielkie świętowanie sukcesu. Dopełnieniem całej uroczystości było odśpiewanie hymnu zarówno słowackiego jak i niemieckiego, dokonano także przeglądu wojsk. Weterani wojenni zostali ozdobieni specjalnym Krzyżem Zwycięstwa. Na znak wielkiego oddania Niemcom, jak i w podziękowaniu za wszystko dwie główne ulice Popradu zostały nazwane ulicami Andrzeja Hlinki i Adolfa Hitlera. Słowacja nie została wybrana bez przyczyny na niemieckiego sojusznika, Hitler zdawał sobie sprawę, iż położenie geograficzne tego państwa pomoże mu zdobyć zwycięstwo, i tak też się stało. Dodatkowo Polska i Słowacja pozostawały w konflikcie już wcześniej, co jeszcze bardziej zmotywowało władze Słowackie do wstąpienia w taki układ.

bitwa nad Bzura

Bez wątpienia jedną z największych bitew, jakie zostały stoczone we wrześniowej kampanii był bitwa nad Bzurą, która trwała od dziewiątego do dwudziestego września 1939 roku. Walki odbywały się w okolicach Łęczyca-Kutno-Łowicz-Sochaczew. Do walk stanęła armia Poznań na czele z generałem Kutrzebą, armia Pomorze dowodzona przez generała Władysława, Bortnowskiego. Początkowo udało się odnieść kilka zwycięstwo, głównie, dlatego iż Niemcy nie przypuszczali, iż polscy żołnierze są aż tak przygotowani do walk, jednak z biegiem czasu wojsko zostało bardzo zdziesiątkowane, Niemcy zmusili do odwrotu. W krwawych starciach II wojny światowej ucierpiało wielu żołnierzy jak i cywilów. Podczas kampanii wrześniowej tylko nielicznym żołnierzom udało się przedostać do Warszawy, przede wszystkim oswobodzić z niewoli.

W październiku 1938 roku minister Ribbentrop złożył Józefowi Lipskiemu ambasadorowi polski propozycję, iż Niemcy ze swojej strony pójdą na wiele ustępstw w zamian za to nasze państwo zrezygnuje z samodzielnej polityki zagranicznej i będzie ją prowadzić według wytycznych Berlina. Po dłuższym okresie rozmów na ten temat propozycja została odrzucona, więc powstała obawa ataku zbrojnego, gdyż Polska została zastraszona z kilku stron. Polska rozpoczęła poszukiwania bratniej duszy, która skłoniłaby wroga do wstrzymania się od zbrojnego ataku. Po kolejnym odrzuceniu propozycji niemieckiej zagrożenie agresji ze strony Niemiec stało się bardziej realne. Na pomoc Polsce wyszła Wielka Brytania, która zaoferowała pomoc zagrożonym przez III Rzeszę. Została podpisana umowa gwarancyjna. Hitler oskarżył w tedy te dwa kraje, iż mają zamiar okrążyć terytorium Niemiec i dokonać napadu, przez taki obrót sprawy wypowiedział pakt o nieagresji podpisany wcześniej z naszym krajem. Niestety Wielka Brytania nie była w tym czasie gotowa by w razie konieczności udzielić oczekiwanego wsparcia pod czas zbrojnego konfliktu.

niemieckie obozy koncentracyjne

Po przejęciu władzy Hitlera nad polską powstało wiele obozów koncentracyjnych, gdzie polska ludność była zmuszana do ciężkiej pracy i w bestialski sposób mordowana lub skazywani na śmierć głodowa. Największy taki obóz koncentracyjny powstał w Oświęcimiu w 1940 roku, Polska znajdował się pod niemiecką okupacją. Na przełomie lat obóz ten został rozbudowany i podzielona na części Auschwitz I, Auschwizt II- Birkenau i Auschwitz III-Monowitz, istniało także kilkadziesiąt podobozów. Z początku do obozu trafiali tylko polscy jeńcy, później także radzieccy jeńcy wojenni, oraz więźniowie innych narodowości. Niestety wszyscy kończyli tak samo. W 1942 roku miejsce to było terenem największego mordu na całym świecie, mordowano głównie Żydów, bez względu na to czy są to dzieci czy kobiety, Hitler chciał całkowicie wyeliminować tę narodowość. Ginęli w komorach gazowych, zaraz po przywiezieniu ich na miejsce. Gdy wojna zbliżała się ku końcowi, Niemcy chcieli zatrzeć ślady tych okrutnych zbrodni przez demontowanie i niszczenie gazowych komór, niszczono wszelkie dowody, jakie mogłyby wskazywać, iż w obozie mordowano masowo jeńców, palono także całą dokumentację. Więźniowie, którzy byli w stanie maszerować zostali wyprowadzeni w głąb Rzeszy. Dla pozostałych więźniów przyszedł ratunek ze strony armii Czerwonej, która wyswobodziła ich końcem stycznia 1945 roku. Obecnie na terenie Auschwitz zostało utworzone muzeum upamiętniające tragiczne wydarzenia, jakie miały tam miejsce.

Pod koniec sierpnia 1939 roku doszło do podpisania w Moskwie dokumentu, który mówił o nieagresji pomiędzy Niemcami a ZSRR. Dodatkowy protokół do tego paktu został odnaleziony dopiero po wojnie, okazuje się, iż zmieniał on całkowicie postać rzeczy, bo zezwalał on na podział Europy Środkowo wschodniej. ZSRR przyjęło Hitlera jako swojego sojusznika, dając mu wolna rękę w działaniach, jeśli chodzi o nasz kraj. Układ ten mogły utrudnić Francja i Anglia gdyż byli to sprzymierzeńcy naszego kraju, jednak pakt Ribbentrop-Mołotow oznaczał tylko jedno-wojnę. Stalin liczył na wielkie korzyści ze współpracy z niemieckim wodzem. Europa liczyła na odzyskanie spokoju po I wojnie, jednak wbrew oczekiwaniom nastąpiły wydarzenia z 1 września.

 

powstanie warszawskie

Przyczyn wybuchu powstania Warszawskiego było wiele. Armia Krajowa wbrew głoszenia przez propagandę nie stała na straży miasta, obawiano się także niekontrolowanego wybuchu tego powstania gdyż powstawało wiele ulotek namawiających do takiego wystąpienia, zresztą nawet radio „Kościuszko:, nawoływało do buntu. Powstała także obawa, iż Niemcy opanowując miasto przekształcą je w swoją twierdzę obronną, niszcząc tym samym obecną stolicę. Powstanie miało wybuchnąć 1 sierpnia 1944 roku o 17 godzinie. Po rozpoczęciu walk wyszło na jaw, iż Armia Krajowa źle oszacowała siłę przeciwnika, Niemcy nie ewakuowali się, lecz podjęli prace nad umacnianiem swojej pozycji nad Wisłą. Czterdziestotysięczna armia z pomocą jednostek NSZ i AL. Uzbrojonych w broń lekką początkowo odnosi sukcesy, jednak nie udało się, iż opanować żadnego mostu. Mimo przejęcia władzy nad większą częścią miasta, 5 sierpnia walczące jednostki zmuszone zostały do odwrotu. Powstanie warszawskie pochłonęło tysiące ofiar w tym nie tylko żołnierzy armii Krajowej, lecz także cywilów.

W sierpniu przed wybuchem wojny, rząd niemiecki podpisał pakt ze Słowacją, który oddawał we władanie Hitlera całe wojsko, zresztą już wcześniej armia tworzona była pod jego dyktando, jednak oficjalny sojusz podpisany został dużo później niż rozpoczęto przygotowania. Plan mobilizacyjny naszych sąsiadów zakładał, iż do broni stanie około stu pięćdziesięciu żołnierzy Słowackich pod dowództwem generała Ferdinanda Čatloša, który i tak ustąpił z rządu po swej nominacji. Część armii około pięćdziesięciu tysięcy żołnierzy zostało wcielonych do armii polowej „Bernolák”. Dzieliła się ona na trzy zgrupowania dywizyjne piechoty. Słowacja była dobrze przygotowana do wojny, Hitler zadbał o dobre uzbrojenie, z którym Polska nie mogła sobie poradzić. Czołgi, samochody pancerne czy tankietki okazały się bardzo przydatne pod czas trwających działań wojennych.

Słowacja niemieckim sprzymierzeńcem

Nie bez powodu Hitler wybrał Słowacje jako swojego sprzymierzeńca. Zdawał sobie doskonale sprawę, iż jeśli zawładnie tym krajem, będzie miał znacznie ułatwiony atak na Polskę, gdyż Słowacja sąsiaduje bezpośrednio z naszym krajem, a wojska polskie nie są aż tak liczne by zapewnić skuteczną ochronę na całym granicznym odcinku. Polscy żołnierze musieli rozproszyć swoje siły, co spowodowało znaczny spadek skuteczności odparcia ataków. Położenie geograficzne Słowacji odegrało kluczową rolę, Hitler zdobył władanie, utworzył armię, stworzył na jej obszarze punkty strategiczne, jednym słowem podporządkował wszystko by jego plan mógł odnieść sukces. Słowacja wiernie stanęła u boku wojsk niemieckich pod czas walk, nie zważając na nic. Dodatkowo rząd naszych sąsiadów stworzył na potrzeby Luftwaffe kilka dodatkowych lotnisk, miedzy innymi w wielkiej Łomnicy. Atak z trzech stron byłby ciosem dla naszej armii, a z faktu tego najeźdźcy doskonale zdawali sobie sprawę. Obrona Polski wiedziała o niecnych zamiarach wroga, dlatego też rozpoczęła intensywne przygotowania do decydującego starcia.