Przeskocz do treści

Pierwsze protista

Prawdopodobnie żaden ze współczesnych organizmów nie przypomina pierwszych form życia, które, jak pamiętamy, rozkładały związki organiczne w otaczającej je pierwotnej zawiesinie. Jednakże organizmami, które niewątpliwie się z nich rozwinęły, są występujące do dzisiaj zielone bakterie fotosyntetyzujące. Organizmy te żyją na powierzchni mułów oceanicznych (w strefie szelfowej) i podobnie jak purpurowe bakterie siarkowe  wytwarzają związki organiczne z CO2, H2S i energii światła słonecznego. Ich absorbujący światło barwnik nie jest identyczny z chlorofilem roślin, ale go przypomina. W ciemności energii dostarcza rozkład cząsteczek organicznych. W rzeczywistości organizmy te nie mogą rosnąć w obecności tlenu, a więc mogłyby zupełnie dobrze przeżyć w pierwotnej atmosferze Ziemi. Z takich prymitywnych, zużywających siarkowodór bakterii fotosyntetyzujących mogły się rozwinąć formy, zdolne do wykorzystywania wody jako źródła wodoru, służącego później do redukcji dwutlenku węgla do węglowodanów. Proces fotosyntezy prowadzony przez te organizmy, uwalniałby tlen do atmosfery i w ten sposób stwarzał warunki do rozwoju tlenowych, oddychających organizmów. Prawdopodobnie pierwszymi potomkami zielonych bakterii siarkowych, zdolnymi do zużywania wody w procesie fotosyntezy, były sinice. Jakie dane pozwalają łączyć je z bakteriami? Ani bakterie fotosyntetyzujące, ani sinice nie mają barwnika fotosyntetyzującego w plastydach, nie mają również błony jądrowej wokół pojedynczego chromosomu czy też mitochondriów, a również u żadnej z tych grup nie występuje zjawisko prądów cytoplazmy (cyklozy). Każda z tych cech różni je od wszystkich pozostałych organizmów. Co więcej, bakterie i sinice są jedynymi występującymi na Ziemi organizmami, które w białkach zawierają aminokwas — kwas dwuaminopimelinowy (zamiast lizyny) i u których rybosomy różnią się budową od rybosomów wszystkich innych organizmów.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.