Przeskocz do treści

Pierwsze rośliny naczyniowe

Chociaż budowa anatomiczna pierwszych roślin nie została dokładnie poznana, jesteśmy pewni, że należały one do roślin naczyniowych (typ Tracheophyta) i były mniej lub bardziej przystosowane do życia lądowego. Mniej więcej w dewonie pojawiły się cztery wyraźne ich grupy , z których każda pozostawiła po sobie ślady w postaci do dziś występujących form. Grupami tymi były psylofity (Psilopsida), widłakowate (Lycopsidd) członowe (Sphaenopsidd) i paprocie. Psylofity, jak i ich obecnie występująca forma Psilotum , nie miały korzeni i liści, występowały u nich jednakże podziemne łodygi (kłącza) i wyprostowane pędy nadziemne, zawierające drewno i łyko. Fotosynteza odbywała się w wyprostowanych łodygach, na których również tworzyły się zarodnie. Barwnikami fotosyntetyzującymi był z pewnością chlorofil a i b, taki sam, jaki występował u będących ich przodkami glonów. Chociaż nie możemy być pewni, że psylofity dały początek innym trzem podtypom, z pewnością były one najbardziej prymitywne z roślin naczyniowych. Badając Psilotum wnioskujemy, że wytworzyły one tylko jeden rodzaj zarodników, rozwijających ' się w małe gametofity. które z kolei wytwarzały zarówno plemnie (antheridia),jak i rodnie (archegonia). Zapłodnienie następowało dzięki ruchliwości pływającego plemnika, dlatego też rośliny te były ograniczone do środowisk, charakteryzujących się co najmniej okresowo występującą wilgotnością. Zarówno widłakowate, jak i członowe mają korzenie i liście, w których występuje drewno i łyko, łączące się z odpowiednią tkanką łodygi. Liście były proste i małe, cała ich tkanka naczyniowa zebrana w jednym, nierozgałęzionym nerwie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.