Przeskocz do treści

Procesy geologiczne

Czy istnieje proces geologiczny, o którym bylibyśmy pewni, że przebiega zawsze tak samo? Odpowiedź na to pytanie dało odkrycie pierwiastków radioaktywnych. Pierwiastki radioaktywne zawierają niestabilne izotopy, które emitując cząstki elementarne, takie jak elektrony i cząstki alfa (jądra helu), ulegają przemianie w inne izotopy. Atomy U-238, najczęstszego izotopu uranu, w miarę rozpadu radioaktywnego ulegają serii przemian. Każdy atom w tej serii jest również nietrwały i sam się rozkłada, w końcu jednak tworzy się stabilny izotop ołowiu (Pb-206) i proces ulega zatrzymaniu. Z naszego punktu widzenia ważny w tych przemianach jest fakt, że przebiegają one w określonym, wymierzalnym stosunku. By połowa atomów w jakiejkolwiek próbce U-238 uległa rozkładowi, potrzeba 4,51 miliardów lat (czas ten nazywamy okresem połowicznego rozpadu danego izotopu), a tego stałego stosunku nie mogą zmienić ani wysokie, ani niskie temperatury, ani siła ciążenia, magnetyzm, prądy elektryczne czy inna siła fizyczna lub chemiczna. Istnieje więc tutaj idealnie dokładny zegar geologiczny, w którym upływający czas można po prostu obliczyć ze stosunku atomów Pb-206 do U-238 w próbce skały (rys. 33-4). Szczęśliwie do wykonania tych obliczeń istnieją czułe metody chemiczne i fizyczne. Wiek najstarszych ziemskich skał, określonych tą metodą, wynosi 2.7 miliardów lat; pochodzą one z Rodezji, z pewnością jednak nie były* utworzone w czasie formowania się samej kuli ziemskiej. Badania innych izotopów w różnych minerałach (jak również w meteorytach) wskazują, że Ziemia (i Układ Słoneczny) powstała około 4,7 miliardów lat temu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.