Przeskocz do treści

Rozmowy polsko-niemieckie

W październiku 1938 roku minister Ribbentrop złożył Józefowi Lipskiemu ambasadorowi polski propozycję, iż Niemcy ze swojej strony pójdą na wiele ustępstw w zamian za to nasze państwo zrezygnuje z samodzielnej polityki zagranicznej i będzie ją prowadzić według wytycznych Berlina. Po dłuższym okresie rozmów na ten temat propozycja została odrzucona, więc powstała obawa ataku zbrojnego, gdyż Polska została zastraszona z kilku stron. Polska rozpoczęła poszukiwania bratniej duszy, która skłoniłaby wroga do wstrzymania się od zbrojnego ataku. Po kolejnym odrzuceniu propozycji niemieckiej zagrożenie agresji ze strony Niemiec stało się bardziej realne. Na pomoc Polsce wyszła Wielka Brytania, która zaoferowała pomoc zagrożonym przez III Rzeszę. Została podpisana umowa gwarancyjna. Hitler oskarżył w tedy te dwa kraje, iż mają zamiar okrążyć terytorium Niemiec i dokonać napadu, przez taki obrót sprawy wypowiedział pakt o nieagresji podpisany wcześniej z naszym krajem. Niestety Wielka Brytania nie była w tym czasie gotowa by w razie konieczności udzielić oczekiwanego wsparcia pod czas zbrojnego konfliktu.

niemieckie obozy koncentracyjne

Po przejęciu władzy Hitlera nad polską powstało wiele obozów koncentracyjnych, gdzie polska ludność była zmuszana do ciężkiej pracy i w bestialski sposób mordowana lub skazywani na śmierć głodowa. Największy taki obóz koncentracyjny powstał w Oświęcimiu w 1940 roku, Polska znajdował się pod niemiecką okupacją. Na przełomie lat obóz ten został rozbudowany i podzielona na części Auschwitz I, Auschwizt II- Birkenau i Auschwitz III-Monowitz, istniało także kilkadziesiąt podobozów. Z początku do obozu trafiali tylko polscy jeńcy, później także radzieccy jeńcy wojenni, oraz więźniowie innych narodowości. Niestety wszyscy kończyli tak samo. W 1942 roku miejsce to było terenem największego mordu na całym świecie, mordowano głównie Żydów, bez względu na to czy są to dzieci czy kobiety, Hitler chciał całkowicie wyeliminować tę narodowość. Ginęli w komorach gazowych, zaraz po przywiezieniu ich na miejsce. Gdy wojna zbliżała się ku końcowi, Niemcy chcieli zatrzeć ślady tych okrutnych zbrodni przez demontowanie i niszczenie gazowych komór, niszczono wszelkie dowody, jakie mogłyby wskazywać, iż w obozie mordowano masowo jeńców, palono także całą dokumentację. Więźniowie, którzy byli w stanie maszerować zostali wyprowadzeni w głąb Rzeszy. Dla pozostałych więźniów przyszedł ratunek ze strony armii Czerwonej, która wyswobodziła ich końcem stycznia 1945 roku. Obecnie na terenie Auschwitz zostało utworzone muzeum upamiętniające tragiczne wydarzenia, jakie miały tam miejsce.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.