Przeskocz do treści

Szlaki komunikacyjne jako zagrożenie dla zwierząt

Funkcjonowanie transportu drogowego jest przyczyną bezpośrednich i pośrednich zagrożeń dla zwierząt. Bezpośrednie działanie to przede wszystkim zabijanie zwierząt przez pojazdy samochodowe, pociągi i samoloty. Wiele zwierząt ginie lub zostaje rannych podczas przekraczania dróg i torów kolejowych. Na drogach ginie najwięcej drobnych zwierząt oraz saren i dzików. Lotnictwo jest zagrożeniem dla ptaków.Szlaki komunikacyjne niejednokrotnie rozdzielają kompleksy roślinne będące siedliskami wielu gatunków zwierząt.Hałas, którego źródłem są środki transportu, dla zwierząt jest czynnikiem stresogennym.Bardzo niebezpieczne dla zwierząt morskich są zanieczyszczenia pochodzące z transportu morskiego, usuwane bezpośrednio do wód. Są to przede wszystkim ścieki zawierające materiały pędne i produkty ropopochodne. Największe zagrożenie dla zwierząt stanowią katastrofy tankowców, w wyniku których ginie bezpośrednio lub pośrednio wiele organizmów.Wraz z rozwojem transportu zwiększa się przewóz niebezpiecznych materiałów, tj.: paliw płynnych, substancji trujących, żrących itp.. Obecnie w Polsce jest eksploatowanych ponad 14 000 cystern wagonowych i ponad 7000 cystern drogowych. Przewozi się w nich różne substancje chemiczne, które w razie awarii mogą stać się zagrożeniem dla środowiska.

Zagrożenia roślinności ze strony transportu związane. Zapotrzebowanie na przestrzeń związane z rozwojem transportu i jego infrastruktury oraz budową różnych sieci przemysłowych w największym stopniu dotyczy zajmowania terenów zielonych. Każda przebudowa drogi polegająca na poszerzaniu jezdni prowadzi prawie zawsze do wycięcia z jednej lub dwóch stron drogi roślinności. Szczególnie procesy modernizacyjne sieci komunikacyjnej w miastach powodują niejednokrotnie usuwanie zdrowych drzew i krzewów oraz ograniczenie powierzchni z zielenią darniową.Emisja toksycznych związków powstających podczas spalania paliw zarówno w środkach transportu drogowego, jak i kolejowego powoduje różne zaburzenia w odległości do 150 m od drogi.Najistotniejszym zanieczyszczeniem są metale ciężkie, które mogą się kumulować w glebach i roślinach. Najwyższą kumulację stwierdza się w odległości 20-40 m od krawędzi jezdni.Problem skażeń dotyczy również terenów leśnych.Obserwacje wskazują, że ilość gromadzonego metalu zależy od gatunku rośliny. Najwięcej metali zawierały mchy i porosty, znacznie mniej znajdowało się w korze sosny.Związki gazowe powstające podczas spalania paliw płynnych mają większy zasięg rozprzestrzeniania się w porównaniu z metalami ciężkimi.Obecność w powietrzu atmosferycznym tlenku azotu, tlenku węgla, dwutlenku siarki oraz innych zanieczyszczeń może być przyczyną zaburzeń w naturalnych procesach fizjologicznych roślin, prowadząc niejednokrotnie do zahamowania rozwoju roślin lub całkowitego ich zamierania.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany.